มึน
ไม่ได้อัพได้มาตั้งแต่วันเกิดคุณลีดเดอร์ ตายหละนานมากเลยนะนั่น อาทิดกว่าจะสองอาทิดได้ วุ่นวายสุดๆเลยชีวิตชั้น โคตรจะมึน อาทิดนี้ทั้งอาทิดวุ่นอยู่กับพรีเซนโปรเจค
วันพุด
ห้าทุ่มได้มั้ง mlrt. บอกให้โทรหา เออๆ ชั้นก็นั่งทำงานอยู่รีบจะตาย แต่ก็ต้องโทรไปคุยกันเมามัน และแล้ว ของชั้นก็ยังแรงอยู่เหมือนเดิม ฮ่าๆๆๆๆ แอบงงหน่อยๆเหอะ ก็เอาเหอะ คุยกันนานมาก สรุป ชั้นรู้แล้ว ชั้นนี่หละที่รู้จักมันดีที่สุด ชั้นรู้ทุกอย่าง รู้ว่ามันคิดยังไง เป็นคนยังไง อะไรจะหลอนขนาดนั้น มันยังบอกเองเลย ว่าจิง จนเลยเที่ยงคืนหละ วาเลนไทน์พอดี ปีนี้มีความสุขแหะ วาเลนไทน์กับเสียงของ mltr.(ชั้นจะอ้วกแตกตาย ฮ่าๆๆๆ) และแล้วบ้านมันก็บ้านนอกเกินสัญญาณหายชั้นไม่ไหวหละ ขี้เกียจโทรไปใหม่ ดึกแล้วด้วยจะตีสองแล้ว รู้ว่าไม่ใช่คนนอนดึกขนาดนั้น เลยส่งข้อความไปแทน(ที่จิงมันเขิลล์เว้ย) นั่งปั่นงานต่อไปชั้น (เออ ไปดัดผมมา เจอคุณลีดเดอร์ดัดผมเข้าไปยังทำชั้นช็อกไม่หาย ผู้ชายไทยของชั้นยังจะมาดัดอีก ดีนะที่ทำไปนิดเดียวมากๆแทบดูไม่ออก วันๆทั้งไทยทั้งเกา กินสาหร่ายจนเอียนแล้วเนี่ย เฮ่อออออออ พร้อมใจอะไรกันขนาดนั้นหวะ)
วันพฤหัส
นั่งปั่นงานทั้งวันแทบจะไม่ได้โงหัวออกไปไหน วาเลนไทน์ ดอกไม้ก็ไม่ได้ซักดอก ไม่ต้องการมากๆ เบื่อกุหลาบเว้ย อย่าเอามาให้นะ จะปาใส่หน้าเลย
วันศุกร์
ไปคณะแต่เช้าอะ แม่เจ้า เครียด ปั่นงานกันขี้ไหลขึ้นสมองเลย ไม่ทันแล้ววววว ดีนะมีพี่ๆมาช่วยไม่งั้น เตรียมดินมากลบหน้าตัวเองได้เลย ชั้นก็ป่วย เปื่อย บ้าบอ กินไรไม่ลง กินน้ำไปสองอึก แถมเผลอหลับไปอีกครึ่งชม. เครียดบ้านจะแตก กลับมานอนยาวไปสามชม. mltr. โทรมาปลุก เวรเหอะ ตื่นเลย ตื่นมาออนเอม จะทำงาน มาทักอีก บอกให้โทรหา เห็นชั้นเป็นอะไรหวะ ไม่ใช่จิตแพทย์ส่วนตัวนะโว้ยยยย แต่.....ชั้นบอกว่าไปอาบน้ำก่อนเด๋วโทรไป ใจอ่อนทุกทีหละหน่าชั้น อ๊ะ อาบเส็ดก็โทรไป มีการบอกอีกว่าช้าจัง ใครจะไปโสโครกเหมือนเธอหละ กลุ้มใจ เงินค่าโทรก็เงินชั้น เจริญ ถ้าไม่ใช่มันนะ จะด่าให้ ก็คุยๆๆๆๆ เรื่อยๆเปื่อยๆ ช่วงนี้กลับมาสนิทกันเหมือนเดิมเต็มตัวหละ เผลอๆสนิทมากกว่าเดิมอีกมั้ง(ช่วงนี้บอกมันบ่อยว่าไม่หล่อเหมือนเดิมแล้วนะ ฮ่าๆๆๆ ทำเอาเหวอไปหน่อยๆ ผู้ชายบ้าไรหวะ ไม่มีความมั่นใจในตัวเองเล้ย ใช่มะvis. แกกะชั้นก็ยังคงลงความเห็นว่ามันหน้าตาระดับเทพอยู่ใช่มั๊ย) หลังจากที่ชั้นห่างหายไปนานตอนไปตามผู้ชาย เอาหน่า คิดมาก อย่างน้อยมันก็รับได้เรื่องที่ชั้นบ้าผู้ชายเกาหลีหละ ประเสิดค่ะ คุยไปคุยมา ทำชั้นร้องไห้ เวร จะด่าให้ คนยิ่งเครียดๆ เมนส์ก็มา วันรุ่งขึ้นก็พรีเซนโปรเจค มาทำชั้นร้องไห้อีก มาบิ้วทำมัย ก็รู้อยู่ว่าชั้นร้องไห้ง่าย แอบขำมีการมาบอกว่าจะเล่าเรื่องตลกให้ฟังแก้ตัว แล้วก็เล่าไม่ออก ชั้นก็ร้องไห้ไป ฮ่าๆๆๆๆ น่ารักเนอะ จุดพีคสุดคือ ชั้นรู้ว่ามันจะพูดอะไร ชั้นก็เลยบอกไปว่า ไม่ต้องพูดกับเรานะไม่เอา แล้วมันก็พูดออกมา แล้วยังบอกอีกว่า พูดกับจุ๊บนี่แหละดีสุดแล้ว @#$%$%^%&^&(@$# เหอๆๆๆ ชั้นจะบ้าตาย เอาเหอะ วันนั้นก็คุยกันนาน ย้ายมาอยู่บ้านชั้นเลยมา เปลืองค่าโทรสับนะ ฮ่าๆๆๆๆ วางไปตอนไหนจำไม่ได้แหะ แต่รู้ว่าคืนนั้นนั่งทำงานถึงตีสามแล้วก็เออ ช่างมันหละ ง่วงจะตายอยู่แล้ว
วันเสาร์
พ่อไปส่งถึงแต่เช้าเลย โคตรล่กและนอย ไปนั่งห้องคอมแทบจะไม่ได้ซ้อมอะไรเลย ไปห้องเก้าอี้ที่คุ้นเคยก่อนไปฟังเค้าพูดๆไรนิดล้วก็ค่อยขึ้นไปห้องโดนเชือด กรี๊ดดดดด นั่งรอซักแปบ ตุ๊ดนอย แม่เจ้า มาแบบหน้าตาชั้นจะยิงเด็กให้ตายเลยวันนี้ เวรเอ๊ย โคตรน่ากลัว ชั้นนี่มองหน้ากับเอมี่ใจไม่ดีเลย ชั้นคนที่สิบสี่ คนสุดท้ายในกลุ่มเพื่อนเลย เซงเหอะ ไล่ลำดับเป็นใครมั่งนะ ประมาณว่า บุ๋น กัน เอมี่ นิน ขาล แล้วก็ชั้นมั้ง เอมี่โดนหนักสุดเลยอะ สงสาร ตุ๊ดนอยกัดไม่ปล่อยเลย นั่งฟังมันอย่างช้ำใจ จะเอาไรนักหนาหวะ จี้อยู่นั่น ชั้นก็แบบเวรแล้วงัย งี้ของชั้นก็โดนด้วยดิ ทำเอาจิตตกไปด้วย พอถึงตอนชั้น ทีแรกนึกว่าจะรีบๆพูดให้ตุ๊ดนอยยังไม่กลับมา เวรเหอะ กลับมาคนแรกเลย มานั่งรอชั้นพูด(ดีนะที่ชะอุ่มโก้กะวรวุฒิแล้วก้ต่อไม่เข้าอะ) เส้าได้อีก แล้งพอจะเริ่มพูด อินังบุ๋น พูดออกมาเลย "เมษานี้ ชั้นจะไปฮันนีมูนกับสามี" ฮ่าๆๆๆ ขำ หน้าคุณลีดเดอร์ลอยมาเลย สติแตกโคตรๆ มาเล่นไรตอนนี้หวะ กำลังเครียด เออ แล้วก็พูดๆๆๆๆๆ คำถามก็ตอบแบบแถๆไป สรุปโดนไม่มาก แค่ช้ำเลือดช้ำหนองทีแรกนึกว่าจะต้องถึงขั้นแอดมิดเข้าโรงบาลฮ่าๆๆๆๆ พอพูดเส็ดกันบอกว่าเป็นงัยหละพูดเส็ดเลิกเป็นหมาหงอยเลยนะ ฮ่าๆๆๆ ดดนใช้คำที่ชั้นด่ามันด่าชั้นกลับ วันนี้ก็แฮปปี้มีความสุข กลับมานอนอ่าฟิค หลับคาฟิคเลยชั้น ตามอ่านข่าวเก่าๆ โคตรจะคิดถึงคุณลีดเดอร์เลย เหมือนห่างกันไปนาน(เหรอ) ฮ่าๆๆๆๆ
ฟังClose To Youฟังมันวนไปวนมาทั้งวัน ฟังจนเพราะไปหละ เพราะนะโว้ย แล้วก็ไปอ่านกระแส มีแต่คนไม่ชอบ เออ ชั้นก็กะไว้แล้ว เซงเหอะ รู้อยู่ว่าเสียงไม่ได้ดีขนาดนั้น แต่ก็นะ จะพูดทำไม ถ้ายอดต่ำสุดแล้วทำไงหวะ ทำใจไม่ได้ทำเว้ย ช่วยกันซื้อหน่อยนะ ชั้นก็จนกรอบเหลือเกินเหอะ
ขากลับยุ่น ชั้นว่าแล้วเห็นแวบๆ ใช้LVจิงๆด้วย รุ่นนั้นซักสามสี่หมื่นได้มั้ง เอาแล้วงัย ชั้นไม่มีปัญญาซื้อให้นะ ติดโรคใช้ของแบรนด์มาจากใคร คงไม่ต้องเดากันหละ (กุมขมับ)
ขออัพรูปเยอะหน่อยได้มะวันนี้ เก็บกดมานานหละ
สองรูปบนนี่ทำมานานหละ ไม่มีเวลาเอาลงซักที น่ารักเนอะ ชั้นจะสำลักความหล่อของสามีตาย!!!!!
คิดถึงสองคนในรูปอะ อิหมีมัดจุกสาหร่ายสีน้ำตาลกับนัมเบอร์ทูของชั้น ฮือออออ
อิหมีสนามบิน กลับยุ่น จะบอกว่าถึงจะใส่บีนนี่ ใส่แว่น ใส่ผ้าคาดปาก แต่ดูแล้วก็ยังหล่ออยู่ดีเหอะ
ขอเห่ออะไรหน่อยได้มั๊ย ลูกเลี้ยงชั้นคนใหม่หละ แจจุงซื้อให้อิหมีวนเกิดตอนที่กลับเกา(ซื้อหมาให้หมี ฮ่าๆ) กี๊ซซซซซซซ น่ารักสุดๆ น้องหมาแทพุง
ชั้นหละอยากจะเกิดเป็นหมาขึ้นมาทันที ไปสมัครเป็นคนเลี้ยงหมาก็ได้นะเนี่ย
cradits : as on pic thanks so much ^^
Ps.I วันก่อนคุยกับพี่โอตะ คุยกันนานโคตรๆ คิดถึงมันเหมือนกันนะนั่น แอบดีใจมีคนพาไปเที่ยวญี่ปุ่นหละ ฮ่าๆๆๆๆ
Ps.II จะเรียนจบแล้วจิงๆเหรอหวะ ใจหายเกินไปนะ
Ps.III เงินหายไปไหนหมด ถ้ายังทำตัวแบบนี้เมื่อไหร่จะรวย
Ps.IV ถ้าจะบอกว่าเพิ่งรู้ตัวว่าชั้นเคยเห็นอิหมีสนามบินของจิงแล้วจะมีใครด่าชั้นมั๊ย ฮ่าๆๆๆ มันเพิ่งนึกออกจิงๆนี่หน่า ขำตัวเอง
คุณลีดเดอร์หมีสลิมมัดจุกสาหร่ายสีน้ำตาล นัมเบอร์วัน คนดีที่หนึ่ง คิดถึงนะ คิดถึงจิงๆ ไม่รู้จะบอกว่าอะไร แค่อยากไปหาไวๆ อยากเจอ รักษาสุขภาพด้วยนะ เห็นเธอไม่สบายทีไร ชั้นก็อดเป็นห่วงไม่ได้เลยจิงๆ
เจ็ดโมงเช้าถึงสองทุ่ม นอนเข้าไปได้งัยหวะนั่น เหอๆๆๆ
งานก็ยังไม่ได้ทำ อ่านแต่ฟิค เซงตัวเอง
ปล. คิดถึงพาโบ